......Uyuyan halka bir uyandırma servisi mi gerekli ? Yoksa tedavi için acilen ve bolca B12 vitaminine ihtiyacımız mı var ? Bence her ikisine de acilen ihtiyacımız var. Yoğun baskı altında olan, ağır sorunlar altında ezilen halk halen uyanmıyorsa, uyanamıyorsa orada bir tuhaflık vardır. Sanki birileri bir yerden bir düğmeye bassa da sirenler çalsa ve şöyle bir silkelenerek uyanıversek rüyasını mı görüyoruz hâlâ ? ....."



Sizce bizlere gerekli olan gerçekten hangisi ? Derin bir uykudan uyanmak için bir uyandırma servisine mi ihtiyacımız var, yoksa ileri derecede unutkanlığımız olduğu için bol bol B12 vitamine mi ?

Şimdi, birkaç soru sorup, cevaplarını beklemek üzere kenara çekileyim.

*İş cinayetlerinde her yıl kaç emekçi öldürülüyor ? Biliyor musunuz ?

*İş cinayetlerinde kaç tane sorumlu, yetkili cezalandırıldı? Biliyor musunuz ?

*Trafik kazalarında kaç kişi öldü/öldürüldü, sakat kaldı ? Biliyor musunuz ?

*Doğal afet denilen ve işin fıtratında var diye kabul edilen felaketlerde can kayıplarımızın, sakat kalanlarımızın sayısını kaçtır ? Biliyor musunuz ?

*Doğal felaketlerin sonucunda yıllardır neler yapıldı, neler yapılmadı ? Biliyor musunuz ?

*Doğal felaketlerden bile nemalanan hainler cezalandırıldı mı ? Biliyor musunuz ?

*Yıllardır ülkeyi soyanlar, siyasi destekçileri tam olarak ne kadar TL üzerinden soygunu gerçekleştirdiler ? Biliyor musunuz ?

*Şimdiye kadar soygun suçundan kaç üst düzey görevli, bürokrat, siyasetçi ceza aldı ? Biliyor musunuz ?

*Ülkemizin büyük büyük hangi sendikaları, konfederasyonları, emekçi örgütleri neden sürekli sessiz kalıyorlar ? Biliyor musunuz ?

*Muhalefet sizce muhalefet yapma konusunda yeterli mi ? Biliyor musun ?

*Üretim yapmadan ekonomik batış düzeltilebilir mi ? Biliyor musunuz ?

*Üretim araçları elinden alınan halk ne yapmalı ? Biliyor musunuz ?

Bu soruları çoğaltmak mümkün. Ve bunlar gibi bir yoğun sorunla boğuşuyoruz.

*Peki ne yapmamız gerektiği konusunda ne yapılmalı ? Biliyor musunuz ?

Ben işimizin oldukça zor olduğunu düşünüyorum. O nedenle yazının başında iki soru sordum.

*Uyuyan halka bir uyandırma servisi mi gerekli ? Yoksa tedavi için acilen ve bolca B12 vitaminine ihtiyacımız mı var ?

Bence her ikisine de acilen ihtiyacımız var.

Yoğun baskı altında olan, ağır sorunlar altında ezilen halk halen uyanmıyorsa, uyanamıyorsa orada bir tuhaflık vardır. Sanki birileri bir yerden bir düğmeye bassa da sirenler çalsa ve şöyle bir silkelenerek uyanıversek rüyasını mı görüyoruz hâlâ ?

Ve öylesine unutkan bir yapımız var ki, her şeyi aradan 24 saat bile geçmeden unutuyoruz. Bu unutkanlığımızdan faydalanan siyasi iktidar, sermaye grupları her gün yeni bir gündem yaratarak iyice kafamızı karıştırıyorlar ve dün akşam ne yediğimizi bile hatırlamaz hale geliyoruz.

Her ne kadar unutkanlığımız üst seviyede olsa bile sizlere bir-iki hatırlatma da bulunmak isterim ;

Örneğin, günlerdir FON tartışılıyor ülkemizde. Geçen hafta bir haber kanalında yayımlanan haberde çok daha farklı bir iddia söz konusu.

*Azerbaycan ile gergin günler ve saatler yaşandığı süreçte, gerginliğin neden olduğuna ilişkin bir iddia yandaş Yeni Akit gazetesinin 7 Kasım'da yayımlanan haber ile gündeme getirildi. Habere göre Azerbaycan'ın eski Belçika büyükelçisi Arif Şahmarlı, Azad Söz yayınında gazeteci Turhal Sadıklı'nın sorularını yanıtlıyor. Bu söyleşide iki ülke arasındaki anlaşmazlığını yalnızca siyasi ve dini tartışmalardan kaynaklanmadığını ileri sürüyor. Türkiye'de yaşanan fon skandalına işaret ederek, gerilimin nedenleri arasında İsrail konusunun da bulunduğunu, ancak asıl meselenin finansal kayıplar olabileceğini savunuyor. En dikkat çekici iddia Azerbaycan cumhurbaşkanı İlhan Aliyev'in Türkiye’deki yatırımları ile ilgili olup, Aliyev’ in bir yatırım fonunda çok büyük miktarda para kaybettiğini öne sürüyor. Tekzip var mı ? Ben duymadım. Peki bizim kamuoyunda hiç araştırılıp, tartışıldığını, gündeme taşındığını duyduk mu ? Hayır. Sonuçta birdenbire iki lider yine kol kola girip yürümeye başladılar. İddia doğruysa sorun çözülmüş diyebilir miyiz ? Elbette.

*Her fırsatta bağlılığımızı belirttiğimiz, izinden yürüdüğümüzü söylediğimiz, dört gün önce tekrar kendisini sevgi, saygı ve özlemle andığımız Mustafa Kemal Atatürk'ün yaşamının ne kadar kısmını biliyoruz acaba ? Sadece zaferleri ile övündüğümüz, ancak okullarda resmi bilgilendirme dışında ne kadar hakkında bilgimiz var diye kendimizi sorguladık mı ? Hiç zannetmiyorum. Tabii ki çok önemli araştırmacılarımız var, tabii ki çok önemli belgelere ulaşmışlar, tabii ki bunları kamuoyuyla zaman zaman paylaşmışlardır. Ancak biz ne kadarını araştırdık, okuduk, öğrendik biliyor muyuz ? Örneğin, Atatürk'ün 6 Mart 1930 günü Antalya’ da Genel Sekreteri Hasan Rıza Soyak’ ı odasına çağırdığını, sıkıntılı bir sesle ;

“Bunalıyorum çocuk, büyük bir ıstırap içinde bunalıyorum” , “Memurlarımız henüz istenilen seviyede ve kalitede değil, çoğu görgüsüz, kifayetsiz ve şaşkın” dediğini, “fakat nihayet ben de bir insanım be birader, kutsi bir kuvvetim yoktur ki!” sözleriyle sıkıntısını açıkça ortaya koyduğunu biliyor muyuz ? Sorunun çözümünün de çok güç olduğunu şu sözlerle anlatırken; “ileri milletler seviyesine erişmek işini bir yılda, beş yılda, hatta bir nesilde tamamlamak da imkansızdır.” diye dert yandığını, biliyor muyuz ?

Son yıllarındaki ruhsal dünyasını anlamak için yakın çevresine ve anılarına, onlarla ilişkilerine bakmak gerekir. Sadece kurucu kadrolarla yaşamıyordu sorunları, İsmet Paşa’ ya da kırgınlığı vardı. Örneğin, Kılıç Ali anılarında, bazı milletvekillerinin bir banka, bir şirket yönetim kurulu üyeliklerinden gelir sağlamaları, devlet göreviyle kişisel çıkarlar arasındaki tartışmalar ve Çankaya çevresindeki nüfus mücadelelerini yazıyordu. Ve bütün bunlar Mustafa Kemal Atatürk'ü son derece rahatsız ediyor, sağlığın da etkiliyordu doğal olarak.

Neden Atatürk'ün bu rahatsızlıklarını burada dile getirme ihtiyacını hissettim? Hem onu daha iyi anlamak, tanımak için, hem de o günlerden kalan alışkanlıkların ne yazık ki halen devam ediyor olmasını, artarak devam ettiğini, ülkenin yine Atatürk'ün dediği gibi bir gün hainlerin yönetiminde çok zor duruma düşeceğini düşündüğüm için.

Bu yazı biraz karışık gibi oldu.

Bir yandan uyanmak için uyandırma servisine ihtiyacımız olmadığını, her şeyin yine kendi ellerimizde olduğunu, kurtuluşun tek başına değil, hep birlikte olduğumuzda gerçekleşeceğini belirtmek için yazdım.

Diğer yanda unutkanlıklarımız için B12'ye ihtiyacımızın olmadığını, daha çok okuyarak, daha çok anlayarak, daha güzel anlatarak, daha çok düşünerek, daha gerçekçi çözümler üretmemiz gerektiği için yazdım.

Gidişat çok kötü, ve sonuçta ;

Hiçbir uyandırma servisine, hiçbir B12 ve benzeri unutkanlık ilacına ihtiyaç duymayacağız.

Çünkü yok olmuş olacağız.