Kitabın Yazarı: Ayşe Turkay YİĞİT (Lando Yayınları, 1. Baskı-Haziran 2026, 102 Sayfa)
Sayın yazarımızın imzalı ikinci kitabını da zevkle okudum. Gerçekten yazım konusunda benim de denediğim güldürü türünün “kendine özgü hale getirilmiş” örneklerinden biriydi. En hoşuma giden de kişinin kendisiyle “gırgır” geçebilmesinin güzel anlatımıydı.
Yazarımızın roman kahramanlarına verdiği ilginç isimler de çok hoş! Mutlaka derinliklerinde bir anlam gizli olmalı; ya da tam istediği gibi o anda yakalayıverdiği bir kelimeyle dar alanda kısa paslaşmalar yaparak, onu şekilden şekle sokması gibi… En bekleneni de “biraz da siz düşünün gayri” demek olabilir!
Babasıyla “iç diyalogları” eminim çoğumuzun benzerini yaşamış olduğu gerçeklerdir. Bir çocuğun babasına ne kadar direnebileceğini bize tartıya koyduruyor yazarımız. Elbette ailesiyle de bu durum geçerli; ama özellikle “zamane” yani “teknoloji çağı” çocuklarının karşısında bizim ve hatta daha genç kuşakların nasıl çaresiz kaldığını da bir kez daha anlıyoruz.
Ana tema; yazarımızın çevresindeki en yakınından en az yakınına kadar kişilerle “devrim” anlayışını tartışması bence… Örgütlenmenin önemini, yaşı olmayacağını, elini, kolunu hatta vücudunu taşın altına koymadan bu işlerin yapılamayacağını en açık şekliyle ve “ciddiyeti güldürüye çevirerek” bize anlatıyor. Sorumluluk almanın önemini, almaktan kaçanları önümüze atarak gösteriyor.
Bu öyküyü tamamlayan ise “merhumenin ölümü” konusudur. Ölümü nasıl karşılamak gerektiği gibi “vurucu” nutuklar arayanlara güzel sürprizler var. Özetle zevkle okunacak bir kitap olmuş. Sayın yazarımızı kutluyor, çizgisini değiştirmeden daha güçlü eserler vermesini diliyorum.
İyi okumalar dileğiyle.
