SAĞLIK

AĞLATAN ÇARESİZLİK...

Bir çaresizlik. Anne ve babanın gözlerinin önünde henüz 4.5 aylık minik bir bebek ellerinden kayıp gidiyor. URAS bir SMA tip-1 hastası. Sağlıklı bir yaşam için son bir buçuk ayına girdi. Ya hep beraber URAS bebeği kurtaracağız.. Ya da... !!!

Bir anne ve baba düşünün ki, aylardır her gün, her saat, her dakika ' ölüp ölüp diriliyor. ' Onlar, SMA tip-1 tanısı konulan URAS bebeğin anne ve babası. URAS'ın sağlıklı bir birey olarak yaşamını sürdürebilmesi için 6 ayı dolmadan yurt dışı tedavisini olması gerekiyor. URAS şu anda 4.5 aylık. Yani 1.5 ayı kaldı, kalmadı. Şimdi "URAS bizim ailemizden değil " mi diyerek "görmezden duymazdan" mı geleceğiz, yoksa büyük acı yaşanmadan "URAS BENİM DE BEBEĞİM" Mİ DİYECEĞİZ?

İşte URAS için bu soruyu yanıtlamamız gerekiyor. ya hep birlikte URAS BENİMDİR diyerek O'nun yaşama tutunmasının mutluluğunu yaşayacağız, ya da .... İşte bu YA DA nın devamını yazmaya elimiz gitmiyor...

URAS'ı kurtarmanın, ve ben de elimden geleni yaptım diyebilmenin bir kaç yolu aşağıdaki görsellerde...

EMİNİZ ki, bu ülkede URAS BENİMDİR diyenler KAZANACAK, URAS YAŞATILACAKTIR...